Jan van Rooden osteopathie

Inmiddels ben ik gestopt met het geven van fysieke, hands-on behandelingen, maar mijn interesse in het vak is echter onverminderd groot gebleven — gelukkig maar!
Want klantjes weten me nog regelmatig te vinden met allerlei vragen:
“Jan… hoe zat het ook alweer met vitamines en vetzuren?”
“Wat kan ik beter wel of juist niet slikken, en wanneer?”
“Hoe voorkom ik dat dit… of dat… weer terugkomt?”
“En welke supplementen gebruik jij zelf eigenlijk?”

Met plezier beantwoord ik alle vragen en ik vind het heerlijk om met deze materie bezig te zijn.
Daarom heb ik besloten mijn website, die voorheen vooral in het teken stond van mijn osteopathische werkzaamheden, te wijden aan het delen van de kennis en inzichten die we allemaal nodig hebben voor het antwoord op die ene belangrijke vraag:
hoe blijf — of word — ik gezond?

In het verlengde daarvan ben ik begonnen mijn therapeutische benadering van brandend maagzuur, een thema waarmee ik mij de afgelopen jaren intensief heb beziggehouden, systematisch te ordenen en uit te werken tot een gestructureerd behandelprogramma.

Reflux is geen ziekte, maar een verstoring in het mechanisme tussen de maag en de slokdarm. Brandend maagzuur is slechts een symptoom van deze verstoring.

In mijn osteopathiepraktijk heb ik vele jaren buikklachten en darmproblemen behandeld, doorgaans met goede resultaten. Tegelijkertijd werd mij in de loop der tijd duidelijk dat bij gastro-oesofageale reflux — het terugstromen van maaginhoud in de slokdarm — een uitsluitend manuele behandeling in de praktijk maar zeer beperkt effect heeft en het onderliggende probleem zelden volledig oplost.
Dit inzicht is des te relevanter omdat niet alleen chronische reflux (GERD) als zodanig, maar ook de langdurige medicamenteuze behandeling ervan, in toenemende mate in verband wordt gebracht met allerlei complicaties en de ontwikkeling van andere, soms ernstige gezondheidsproblemen.

WAT IK ALVAST KAN ZEGGEN OVER HET BEHANDELPLAN BIJ BRANDEND MAAGZUUR

Het ontstaan van reflux is een samenspel van factoren.
Er zijn meerdere oorzaken goed in kaart gebracht, maar wetenschappelijk gezien wijst alles vooral in één richting: een verstoring in het functioneren van de anatomische afsluiting tussen maag en slokdarm — ook wel de refluxbarrière genoemd.

En precies daar ontstaat het behandelprobleem.
De overgang van slokdarm naar maag ligt (gelukkig) diep in het lichaam, waardoor deze niet direct met manuele technieken te bereiken en te beïnvloeden is.
Ook met viscerale osteopathische technieken kan in dit geval hooguit een algemeen normaliserend effect worden bereikt, maar geen daadwerkelijke correctie van het onderliggende probleem.
Uitgebreid literatuuronderzoek bevestigde mijn eigen waarnemingen.

Wanneer ik mensen met deze klachten behandelde, bleken adviezen, leefregels en gerichte oefeningen uiteindelijk het belangrijkste onderdeel van de aanpak en het meeste resultaat te hebben.
In de praktijk zag ik steeds opnieuw dat, zodra iemand deze consequent toepaste, een hands-on behandeling al snel overbodig werd.

Vanuit die ervaring ben ik begonnen met het ontwikkelen van een praktisch en effectief behandelschema — een soort protocol — dat reflux en brandend maagzuur kan aanpakken zónder fysieke behandeling, met als doel uiteindelijk te kunnen stoppen met medicatie.
Daarbij richt ik me op de mensen die ik in mijn praktijk zo vaak ben tegengekomen: de voor mij zo herkenbare, eigenwijze doe-het-zelver.
Iemand die niet afhankelijk wil zijn van pillen, niet kiest voor het snelle gemak van een tablet, maar bereid is om zelf aan de slag te gaan.
Niet de makkelijke weg — wel de duurzame.

Deze aanpak is nadrukkelijk niet gebaseerd op dieetadviezen. Sterker nog: het doel is juist dat je op termijn weer alles kunt eten zoals je dat gewend was.
De benadering is gestoeld op wetenschappelijke inzichten, waarbij de adviezen en specifieke oefeningen gericht zijn op het aanpakken van de onderliggende, anatomische oorzaak van reflux.

Zodra het gereed is wordt het op de website vermeld.

Zoveel mensen, zoveel klachten.
Bij de een werkt het lichaam perfect en een ander blijft ermee tobben.
We zijn allemaal verschillend, maar anderszins toch ook weer in wezen hetzelfde. We hebben allemaal hetzelfde bouwplan, dezelfde “blauwdruk” van ons lichaam.
Daarom móet het mogelijk zijn om op een natuurlijke, functionele manier de problemen op te lossen in een spijsverteringsstelsel dat er bij ons allemaal hetzelfde uitziet.
Ik beschouw het als mijn missie om dat voor elkaar te krijgen.

Wat is gezondheid?

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) definieert gezondheid als “een toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte of gebrek”.
Ziekte treedt op wanneer dit inherent fragiele en onstabiele evenwicht wordt verstoord.

Ik zie gezondheid als het vermogen om lichamelijk, mentaal en sociaal veerkrachtig te zijn. Gezond zijn betekent dat je bestand bent tegen belasting en veranderingen, zonder direct uit balans te raken. Dat je niet bij elke kleine prikkel ontregeld raakt, maar juist in staat bent om te herstellen wanneer er iets misgaat.

Gezondheid is daarmee geen statische toestand, maar een dynamisch evenwicht. Het is het vermogen van het lichaam en de geest om zich aan te passen, te reguleren en terug te keren naar balans. Kortom, je bent gezond wanneer je fysiek, metabool en mentaal robuust én flexibel bent.

Er zijn een paar belangrijke pijlers die aan de basis staan voor het behouden van gezondheid:
De eerste: zorg voor rust en balans in je systeem.
Ik hoor je bijna denken: “Daar gaan we weer… ontspant u maar even. Makkelijker gezegd dan gedaan.”
En eerlijk is eerlijk — die gedachte is volkomen logisch.

Toch blijkt het in balans brengen van het fysieke lichaam eenvoudiger dan je misschien vermoedt.
Daarbij maken we gebruik van het principe van hartcoherentie: Dit is een praktische manier, het werkt snel, is laagdrempelig en — misschien wel het mooiste — iedereen kan het leren en toepassen.

De tweede pijler: zorg dat je lichaam zo min mogelijk gevoelig wordt voor ontstekingen — en help het om bestaande ontstekingen goed te reguleren.
Een ontstekingsproces is een heel belangrijk fysiologisch mechanisme en kan zelfs levensreddend zijn.
De effectiviteit van een ontstekingsreactie berust echter niet alleen op het vermogen om geactiveerd te worden, maar vooral op het vermogen om tijdig en gecontroleerd tot stilstand te komen — niet te laat, maar zeker ook niet te vroeg.
Er is daarom een groot verschil tussen een
ACUTE ONTSTEKING en een
SYSTEMISCHE LAGE GRAAD ONTSTEKING.

het maakt niet uit welke ziekte, ze beginnen allemaal met een systemische lage graad ontsteking!

Het niet tijdig kunnen beëindigen van een ontstekingsreactie vormt een aanzienlijke belasting voor het lichaam en vraagt veel energie. Wanneer een ontsteking niet volledig wordt afgerond en blijft voortbestaan, kan zij een chronisch, sluimerend karakter aannemen.

In dat geval raakt niet alleen het oorspronkelijke weefsel betrokken, maar kan het gehele organisme worden beïnvloed. We spreken dan van een systemische lage graad ontsteking: een toestand van aanhoudende, subtiele ontstekingsactiviteit die het evenwicht en de regulatie van het lichaam verstoort.

Een dergelijke lage graad ontsteking vormt een gemeenschappelijke onderliggende factor bij het ontstaan en het voortbestaan van veel chronische aandoeningen.

Deze twee pijlers vormen samen een stevige basis. Een uitgangspunt van waaruit we verder kunnen denken, leren en bouwen aan gezondheid.