Wat is gezondheid?
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) definieert gezondheid als “een toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte of gebrek”.
Ziekte treedt op wanneer dit inherent fragiele en onstabiele evenwicht wordt verstoord.
Ik zie gezondheid als het vermogen om lichamelijk, mentaal en sociaal veerkrachtig te zijn. Gezond zijn betekent dat je bestand bent tegen belasting en veranderingen, zonder direct uit balans te raken. Dat je niet bij elke kleine prikkel ontregeld raakt, maar juist in staat bent om te herstellen wanneer er iets misgaat.
Gezondheid is daarmee geen statische toestand, maar een dynamisch evenwicht. Het is het vermogen van het lichaam en de geest om zich aan te passen, te reguleren en terug te keren naar balans. Kortom, je bent gezond wanneer je fysiek, metabool en mentaal robuust én flexibel bent.
Er zijn een paar belangrijke pijlers die aan de basis staan voor het behouden van gezondheid:
De eerste: zorg voor rust en balans in je systeem.
Ik hoor je bijna denken: “Daar gaan we weer… ontspant u maar even. Makkelijker gezegd dan gedaan.”
En eerlijk is eerlijk — die gedachte is volkomen logisch.
Toch blijkt het in balans brengen van het fysieke lichaam eenvoudiger dan je misschien vermoedt.
Daarbij maken we gebruik van het principe van hartcoherentie: Dit is een praktische manier, het werkt snel, is laagdrempelig en — misschien wel het mooiste — iedereen kan het leren en toepassen.
De tweede pijler: zorg dat je lichaam zo min mogelijk gevoelig wordt voor ontstekingen — en help het om bestaande ontstekingen goed te reguleren.
Een ontstekingsproces is een heel belangrijk fysiologisch mechanisme en kan zelfs levensreddend zijn.
De effectiviteit van een ontstekingsreactie berust echter niet alleen op het vermogen om geactiveerd te worden, maar vooral op het vermogen om tijdig en gecontroleerd tot stilstand te komen — niet te laat, maar zeker ook niet te vroeg.
Er is daarom een groot verschil tussen een
ACUTE ONTSTEKING en een
SYSTEMISCHE LAAGGRADIGE ONTSTEKING.
het maakt niet uit welke ziekte, ze beginnen allemaal met een systemische laaggradige ontsteking!
Het niet tijdig kunnen beëindigen van een ontstekingsreactie vormt een aanzienlijke belasting voor het lichaam en vraagt veel energie. Wanneer een ontsteking niet volledig wordt afgerond en blijft voortbestaan, kan zij een chronisch, sluimerend karakter aannemen.
In dat geval raakt niet alleen het oorspronkelijke weefsel betrokken, maar kan het gehele organisme worden beïnvloed. We spreken dan van een systemische laaggradige ontsteking: een toestand van aanhoudende, subtiele ontstekingsactiviteit die het evenwicht en de regulatie van het lichaam verstoort.
Een dergelijke lage graad ontsteking vormt een gemeenschappelijke onderliggende factor bij het ontstaan en het voortbestaan van veel chronische aandoeningen.
Deze twee pijlers vormen samen een stevige basis. Een uitgangspunt van waaruit we verder kunnen denken, leren en bouwen aan gezondheid.